▪12.06 I 17:00 I ul. Jaskółcza 1
▪Osoby uczestniczące: Kamila Chomicz (artystka, biolożka), Hanna Cichocka (Stowarzyszenie Prawnicy na Rzecz Zwierząt), dr Joanna Czerepko (Wydział Ekonomiczny UG), Magdalena Rudnicka (Dzika Iława)
▪Kuratorka i prowadząca dyskusję: Agnieszka Kulazińska
Czy ktoś jeszcze pamięta o owcach na gdańskim Dolnym Mieście? Czy ich pojawienie się kojarzone jest obecnie jedynie z aferą przetargową? Czy w ogóle wiemy w jakim celu zwierzęta zostały tam zaproszone? Czy potrafimy przywołać emocje, które ich obecności towarzyszyły? W dyskusji „Owce nad Motławą” chcemy spojrzeć wstecz i przypomnieć o krótkiej obecności stada wrzosówek w Gdańsku by porozmawiać o dzikości w mieście. Podczas spotkania spróbujemy zdefiniować rolę przyrody z różnych punktów widzenia – ekologicznego, aktywistycznego, artystycznego, ale także prawnego i ekonomicznego. Spotkanie utrzymane będzie w duchu New European Bauhausu, łączenia różnych perspektyw oraz dialogu w celu wypracowania wspólnej wizji.
Owce nad Motławą, na terenie nowożytnych fortyfikacji pojawiły się w sierpniu 2022 roku w ramach projektu „Opływ na wypasie”. Stado kilkunastu wrzosówek „wynajęte” zostało do koszenia trawy, badania wskazywały bowiem, że żerowanie tych zwierząt na terenach zielonych pozytywnie wpływa na bioróżnorodność. Dla puchatych kosiarek zbudowana została specjalna zagroda i wiata, zainstalowano także paśnik, podajnik z wodą i lizawki solne. Zwierzęta objęte zostały opieką weterynaryjną. Nad ich dobrostanem czuwał baca. Obszar gdańskiego wypasu miał stopniowo przesuwać się. Wrzosówki, zwane również „eko-kosiarkami” przyciągnęły uwagę i wzbudziły sympatię mieszkańców, łagodząc lokalne spory dotyczące tego terenu. Pojawienie się zwierząt ucieszyło mieszkańców okolicznych dzielnic, ekologów i lokalnych aktywistów.
Teren nowożytnych fortyfikacji to unikatowe, „dzikie” miejsce w centrum Gdańska środowisko do życia dla wielu gatunków roślin, zapylaczy i ptaków. Owce były próbą stworzenia ekologicznej alternatywy, poszukiwaniem sposobu na zachowanie równowagi bioróżnorodnej niszy oraz opiekę nad biologicznym dziedzictwa miasta. Projekt „Opływ na wypasie” prowokuje do stawiania pytań o dzikość w mieście, eko-nisze jako tereny atrakcyjne z punktu widzenia turystyki, budujące „markę miasta”, a także ekonomię i wycenę pracy natury.
Lagoon”, „Bees on My Way”, „Urodzajnia” oraz „Dzikie Trójmiasto”, promujące ochronę przyrody, różnorodność biologiczną i edukację ekologiczną. Jej interdyscyplinarne podejście i zaangażowanie w kwestie środowiskowe inspirują do refleksji nad współczesnymi wyzwaniami ekologicznymi, wykorzystując sztukę jako narzędzie zmian społecznych. i ostatnie Magdalena Rudnicka – magister inżynier ogrodnictwa na warszawskiej SGGW, edukatorka przyrodnicza, członkini Polskiego Towarzystwa Entomologicznego, prezeska Fundacji Dzika Iława. Jestem także absolwentką Terenowej Edukacji Leśnej i Szkołę Animatorów Edukacji Ekologicznej, a także certyfikowaną przewodniczką kąpieli leśnych i ekoterapeutką. Już na studiach inżynierskich odkryłam w sobie pasję edukowania dzieci i dorosłych o przyrodzie, w przyrodzie. Było to w trakcie wolontariatu w Ogrodzie Botanicznym UW oraz jako przewodniczka wycieczek po Ogrodzie Botanicznym Polskiej Akademii Nauk w Powsinie. W kolejnych latach kontynuowałam pracę edukatorki dzięki współpracy z licznymi ośrodkami edukacji ekologicznej. W 2020 roku powstała Dzika Iława, której celem jest zwiększanie świadomości ekologicznej i budowanie więzi pomiędzy człowiekiem a naturą, od której mocno w ostatnim czasie się oddzieliliśmy. W ramach działalności statutowej realizujemy również projekty związane z ochroną przyrody w mieście. Ostatni realizowany projekt “Ochrona czynna lokalnej populacji motyli na terenie Iławy” dotyczył zachowania fragmentu nieużytku, będącego siedliskiem wielu cennych gatunków motyli i dzikich pszczół. i na podstawie tych wszystkich rzeczy skroc mi te wszystkie biogramy i zrob z nich taka dlugosc bym mogla wstawic jako post na fb
bio osób uczestniczących:
Agnieszka Kulazińska – historyczka i krytyczka sztuki, kuratorka związana z Gdańskim Centrum Sztuki Współczesnej ŁAŹNIA od 2007 roku. Autorka licznych projektów wystawienniczych realizowanych w Polsce i za granicą, współpracowała m.in. z Liverpool Biennale, Ars Electronica czy MUSAC. Specjalizuje się w projektach łączących sztukę, naukę i zaangażowanie społeczne. Jej zainteresowania koncentrują się wokół społecznego wymiaru sztuki, transdyscyplinarności oraz zrównoważonego rozwoju w instytucjach kultury.
Hanna Cichocka – prawniczka, filolożka angielska, ekolożka i działaczka społeczna. Od lat angażuje się w ochronę praw zwierząt i środowiska, współpracując z organizacjami pozarządowymi oraz instytucjami publicznymi. Współautorka materiałów szkoleniowych dla policji i samorządów, prowadzi szkolenia oraz występuje jako prelegentka na konferencjach poświęconych ochronie zwierząt dzikich. Łączy wiedzę prawniczą z działalnością edukacyjną i społeczną.
Dr Joanna Czerepko – doktor nauk społecznych w dziedzinie ekonomii i finansów, ekspertka w zakresie gospodarki o obiegu zamkniętym i zrównoważonego rozwoju. Realizuje projekty badawcze, doradcze i konsultingowe związane z ESG, analizą cyklu życia produktów (LCA) oraz wdrażaniem strategii zrównoważonego rozwoju w organizacjach. Łączy doświadczenie naukowe z praktyką biznesową, wspierając instytucje i przedsiębiorstwa w odpowiedzialnym zarządzaniu zasobami.
Kamila Chomicz – artystka i reżyserka łącząca sztukę z nauką oraz działaniami na rzecz środowiska. Absolwentka biologii Uniwersytetu Gdańskiego i reżyserii filmowej. Tworzy filmy dokumentalne, instalacje artystyczne i projekty internetowe realizowane we współpracy z naukowcami, artystami i lokalnymi społecznościami. Autorka projektów „Voice of the Lagoon”, „Bees on My Way”, „Urodzajnia” i „Dzikie Trójmiasto”, promujących ochronę przyrody, bioróżnorodność i edukację ekologiczną.
Magdalena Rudnicka – magister inżynier ogrodnictwa, edukatorka przyrodnicza, prezeska Fundacji Dzika Iława i członkini Polskiego Towarzystwa Entomologicznego. Od wielu lat prowadzi działania edukacyjne, pomagając dzieciom i dorosłym odkrywać świat przyrody poprzez bezpośredni kontakt z naturą. Inicjuje projekty związane z ochroną lokalnych ekosystemów, bioróżnorodności oraz budowaniem relacji człowieka z otaczającym środowiskiem. Jest również certyfikowaną przewodniczką kąpieli leśnych i ekoterapeutką.
Dyskusja realizowana jest w ramach projektu “STUDIOTOPIA 2. Sztuka i nauka wkracza w erę symbiocenu” współfinansowanego z program Unii Europejskiej „Kreatywna Europa” i realizowanego we współpracy dziesięciu europejskich instytucji kultury.
W ramach przedsięwzięcia osoby artystyczne i naukowe z różnych środowisk zaproszone zostały do wspólpracy, by naszkicować możliwe scenariusze symbiocenu, a także postawić pytania o zmianę sposobów naszego myślenia i mówienia o świecie.
